Ik zal standhouden met mijn eigen geïsoleerde gelijk, achter mijn muur van feiten, op mijn zuil van waarheid, op mijn planeet, op mijn eiland, in mijn vrieskelder.

Een man, zijn vrouw en een meisje. Eén heeft een bevreemdende fascinatie voor berichtgeving van gruwel en rampen, één is een werkmier die kinderkleren verkoopt via een mysterieuze zwager, één pookt in de verwrongen verhoudingen. Eén werkt in de ijskelders, één laat overal maandverbanden slingeren en één is huishoudhulpje. Zij wil niet weten wat hij daarboven doet. Hij gluurt onder haar rok, midden tussen haar benen, terwijl ze de spiegel kuist. En zij vertelt hem uiteindelijk alles: een ijskoude regen van woorden. Een zwager. Een voorval in de hof, bij de bloemkolen. Ze is tegen de draad gelopen. Zo zegt ze toch.